Ustawienia cookies
Używamy niezbędnych cookies do działania strony. Analitykę Google uruchamiamy tylko po Twojej zgodzie.
Zapewniają podstawowe działanie witryny i zapis Twojej decyzji o cookies.
Pomagają mierzyć ruch na stronie hodowli za pomocą Google Analytics.
Więcej informacji znajdziesz w polityce prywatności i cookies .

Korzenie rasy sięgają drugiej połowy XIX wieku (ok. 1860 r.) i prowadzą nas do malowniczej Szkocji.
Twórca rasy: Za ojca rasy uznaje się lorda Tweedmouth (Dudleya Marjoribanksa). Jego celem było wyhodowanie psa idealnie przystosowanego do polowań na dzikie ptactwo w trudnym, szkockim terenie – psie, który byłby wytrzymały, świetnie pływał i posiadał tzw. „miękki pysk” (zdolność przynoszenia zdobyczy bez jej uszkadzania).
Kluczowe skrzyżowanie: Legenda głosi, że wszystko zaczęło się od żółtego retrievera o imieniu Nous, którego lord skrzyżował z suczką rasy Tweed Water Spaniel (rasa już nieistniejąca). W kolejnych pokoleniach dodawano domieszki krwi Irlandzkich Setterów oraz Bloodhoundów.
Uznanie rasy: Oficjalnie brytyjski Kennel Club uznał Golden Retrievery jako odrębną rasę w 1913 roku. Początkowo nazywano je „Yellow Retrievers”, ale ze względu na charakterystyczny, lśniący odcień sierści, nazwa została zmieniona na „Golden”.
Pierwotne przeznaczenie: To przede wszystkim psy aportujące (ang. to retrieve – odzyskiwać, przynosić). Ich zadaniem była praca po strzale – lokalizowanie postrzelonego ptactwa na lądzie oraz w wodzie i dostarczanie go myśliwemu.
Ciekawostka: Przez lata krążyła legenda, że lord Tweedmouth kupił grupę psów cyrkowych z Rosji, by zapoczątkować rasę. Dopiero odnalezione zapiski hodowlane lorda udowodniły, że Golden to produkt czysto brytyjskiej myśli kynologicznej.

W opisie wyglądu Goldena kluczowe jest rozróżnienie na dwie linie hodowlane, które znacznie różnią się od siebie wizualnie.
Sylwetka i rozmiar:
Są to psy średniej i dużej wielkości. Samce osiągają zazwyczaj 56–61 cm w kłębie, a samice 51–56 cm.
Budowa ciała jest proporcjonalna i muskularna, co pozwala im na dużą wytrzymałość podczas pracy.
Sierść i umaszczenie:
Struktura: Posiadają dwuwarstwową szatę – gęsty, wodoodporny podszerstek oraz dłuższą sierść okrywową (prostą lub lekko falowaną).
Kolor: Dopuszczalne są wszelkie odcienie złotego lub kremowego (od bardzo jasnego, niemal białego, po głęboki złoty). Nie powinny być jednak czerwone ani mahoniowe.
Charakterystyczne „pióra”: Dłuższa sierść występuje na tylnej stronie łap, pod brzuchu, na klatce piersiowej oraz na ogonie, nadając psu elegancki wygląd.
Głowa i wyraz twarzy:
Głowa jest szeroka, z wyraźnie zaznaczonym stopem (przełomem czołowym).
Oczy: Średniej wielkości, ciemnobrązowe, w ciemnej oprawie, co nadaje im słynne „łagodne i inteligentne spojrzenie”.
Uszy: Wiszące, osadzone mniej więcej na wysokości oczu.
Dwie linie hodowlane:
Linia europejska (wystawowa): Psy o jaśniejszym umaszczeniu (często kremowe), masywniejszej budowie, szerszej klatce piersiowej i cięższej głowie.
Linia amerykańska (użytkowa): Zazwyczaj smuklejsze, lżejsze i sprawniejsze. Ich umaszczenie jest częściej intensywnie złote lub miodowe, a sierść nieco krótsza i rzadsza, co ułatwia pracę w terenie.
Ważna uwaga: Goldeny nie występują w kolorze czarnym. Jeśli spotkasz psa o podobnej budowie, ale czarnej maści, jest to najprawdopodobniej inna rasa – Flat-Coated Retriever.

Golden Retriever to pies o niezwykle przyjaznym nastawieniu do świata, który niemal całkowicie pozbawiony jest agresji.
Ekstrawertyzm i miłość do ludzi: Golden kocha wszystkich – domowników, gości, a nawet przypadkowych przechodniów. Bardzo źle znosi samotność i izolację; musi czuć się częścią "stada".
Łagodność i cierpliwość: To cechy, które czynią go świetnym kompanem dla rodzin z dziećmi. Goldeny wykazują się ogromną wyrozumiałością, choć ze względu na ich gabaryty i energię, zabawy z najmłodszymi powinny odbywać się pod nadzorem.
"Will to please" (chęć przypodobania się): To jedna z najważniejszych cech rasy. Goldeny mają naturalną potrzebę współpracy z człowiekiem i sprawiania mu radości, co czyni je niezwykle podatnymi na szkolenie.
Stosunek do innych zwierząt: Zazwyczaj bezkonfliktowy. Świetnie dogadują się z innymi psami, a przy odpowiedniej socjalizacji akceptują koty i inne mniejsze zwierzęta domowe.
Wieczne szczenię: Mówi się, że Goldeny dojrzewają psychicznie dość późno. Często nawet starsze psy zachowują wesołe i zabawowe nastawienie do życia, potrafiąc cieszyć się z najprostszych rzeczy.
Brak instynktu stróżującego: Jeśli szukasz psa do pilnowania posesji, Golden będzie najgorszym wyborem. Złodzieja prawdopodobnie przywita merdaniem ogona i pokaże mu, gdzie leżą najcenniejsze przedmioty w zamian za pieszczotę.
Warto wiedzieć: Ze względu na swój charakter, Goldeny są najczęściej wybieraną rasą do pracy w dogoterapii, jako przewodnicy osób niewidomych oraz psy ratownicze (poszukiwanie osób pod gruzami lub w lawinach).

Golden Retriever to pies o wysokim poziomie energii, która – jeśli nie zostanie odpowiednio ukierunkowana – może obrócić się w zachowania destrukcyjne (np. obgryzanie mebli).
Aktywność fizyczna:
Sam spacer na smyczy wokół bloku to dla Goldena zdecydowanie za mało. Potrzebuje przynajmniej jednego długiego spaceru dziennie (ok. 1-1,5h), połączonego z bieganiem lub swobodną eksploracją.
Aportowanie: To mają we krwi. Nic nie uszczęśliwia Goldena bardziej niż rzucanie piłki, frisbee czy specjalnego dummy (wałka treningowego).
Woda: Większość Goldenów kocha wodę. Pływanie to dla nich doskonały trening, który dodatkowo oszczędza stawy.
Stymulacja intelektualna:
Goldeny to bardzo inteligentne psy, które szybko się nudzą. Potrzebują "pracy umysłowej".
Zabawy węchowe: Szukanie ukrytych smakołyków w domu lub ogrodzie (tzw. nosework) męczy psa bardziej niż długi bieg.
Zabawki interaktywne: Maty węchowe, kongi wypełnione jedzeniem czy puzzle dla psów to świetny sposób na wyciszenie pupila.
Potrzeba noszenia przedmiotów:
Goldeny mają silny instynkt noszenia czegoś w pyszku. Często witają domowników, przynosząc im w prezencie kapeć, zabawkę, a nawet poduszkę. Nie należy ich za to karcić – to ich sposób na rozładowanie emocji i pokazanie radości.
Wyciszenie i odpoczynek:
Równie ważne jak ruch jest nauka odpoczynku. Goldeny muszą wiedzieć, że po intensywnej zabawie następuje czas relaksu, aby nie stały się nadpobudliwe.
Pamiętaj: Niewybiegany i znudzony Golden może zacząć "przebudowywać" dom według własnego uznania. Zmęczony Golden to szczęśliwy (i grzeczny) Golden.